Uitbesteed geweld aan de rand van Europa
Terwijl Europese politici terecht de ICE-moorden in de VS en Trumps dodelijke migratiebeleid aan de kaak stellen, stemde het Europees Parlement op dinsdag 10 februari in met twee wetten die met een verstrenging van het Europese asiel- en migratiebeleid gevaarlijk dicht bij datzelfde trumpiaanse beleid komen. Gelukkig groeit ook hier het verzet tegen zoveel hypocrisie en kortzichtigheid. We laten hieronder een hele reeks kritische geluiden horen: van Europarlementariërs, mensenrechtenorganisaties, wetenschappers, NGO’s, …
Hypocrisie ten top
Éen wet maakt dumpdeals mogelijk, waarbij mensen naar landen worden gedeporteerd waar ze nog nooit zijn geweest. In ruil voor een zak geld schuift Europa haar verantwoordelijkheid af op eenieder land dat bereid is mee te werken. Klinkt bekend?
Dit is vrijwel een kopie van Trumps deal met landen als El Salvador, die vorige maand nog door een rechter werd bekritiseerd vanwege het grote risico op mensenrechtenschendingen.
De andere wet bestempelt meerdere landen met dubieuze regeringen als ‘veilig’. Mensen die vluchten uit landen als Tunesië, Egypte, Marokko en Turkije moeten voortaan zelf bewijzen dat ze gevaar lopen en worden een versnelde procedure ingejaagd.
Hiermee lopen LHBTI’ers en dissidenten het gevaar teruggestuurd te worden naar de regimes waar zij gevaar lopen. Daarmee is deze lijst vooral een cynisch cadeau aan autocratische machthebbers, die hierdoor nog steviger grip krijgen op degenen die tegen hun schrikbewind in opstand komen.
Ik maak me echt grote zorgen over de koers die de EU inslaat. Wat nu wet wordt, zal leiden tot talloze mensenrechtenschendingen, torenhoge kosten en eindeloze rechtszaken, en zal daardoor uiteindelijk op de klippen lopen.
De ontwikkelingen in de VS zouden een wake-up call moeten zijn. Zo niet, dan zijn ze vooral een voorproefje van wat Europa te wachten staat.
Tineke Strik
Tineke Strik is Europarlementariër voor het Nederlandse GroenLinks-PvdA en is ook professor Citizenship and Migration Law aan de Radboud Universiteit in Nijmegen (NL).
Bron: https://www.linkedin.com/feed/update/urn:li:activity:7426996906100314112/
De EU is ziende blind. Lijst van ‘veilige landen’ van herkomst is gevaarlijke evolutie
Het is onbegrijpelijk dat Egypte op de lijst van veilige landen van herkomst is gezet, zeg ik in het Algemeen Dagblad namens VluchtelingenWerk Nederland.
Dinsdag 10 februari 2026 stemde het Europees Parlement over deze lijst. Een directeur van een Egyptische mensenrechtenorganisatie vertelde me dat de EU ziende blind is. Want het Egypte dat hij vanwege zijn werkzaamheden ontvluchtte, vervolgt, martelt en sluit critici van het regime op grote schaal op.
Het is dan ook niet voor niets dat 46 procent van de gevluchte mensen uit Egypte in Nederland momenteel als vluchteling wordt erkend.
Het ‘veilig’ verklaren van Egypte lijkt ingegeven door politieke motieven zoals de migratiedeal tussen de EU en Egypte, waarbij Egypte tegen betaling mensen op de vlucht met harde hand tegenhoudt – soms met fatale gevolgen.
Femke de Vries
Femke de Vries volgt het Internationaal Vluchtelingenrecht en het EU-asielbeleid voor VluchtelingenWerk Nederland / Dutch Council for Refugees.
Op dinsdag 10 februari 2026 heeft het Europees Parlement wijzigingen in de EU-asielprocedureverordeningen aangenomen om een snellere verwerking van asielverzoeken mogelijk te maken.
Met 408 voor, 184 tegen en bij 60 onthoudingen stemde het Parlement in met het opstellen van een EU-lijst van veilige landen van herkomst. De leden keurden ook het akkoord over de verordening betreffende de toepassing van het begrip ‘veilig derde land’ goed, met 396 voor 226 tegen en bij 30 onthoudingen.
Asiel: nieuwe regels voor veilige derde landen en EU-lijst van veilige landen van herkomst
- Bangladesh, Colombia, Egypte, Kosovo, India, Marokko en Tunesië worden als veilig beschouwd voor hun eigen onderdanen
- Kandidaat-lidstaten van de EU worden ook als veilig beschouwd
- Nieuwe voorwaarden voor EU-lidstaten om te beslissen of een land veilig is voor aanvragers die niet de nationaliteit van dat land hebben
- EU-landen kunnen overeenkomsten sluiten met derde landen waarin verzoeken om bescherming worden onderzocht.
Asielprobleem? Mission completed!
Nog geen 25.000 mensen vroegen vorig jaar in Nederland asiel aan. Een aantal dat sinds en door corona niet is gehaald, en als deze epidemie niet had plaatsgevonden, moeten we 20 jaar terug in de tijd om zo’n laag cijfer tegen te komen.
Voor al die politici die te hoop liepen tegen asielzoekers: mission completed! Kleine voetnoot: de daling komt niet door het “strengste asielbeleid ooit” (uit de woordenschat van het duo Faber/Wilders), maar omdat in Syrië een regime change plaatsvond.
Maar niettemin, als de missie is geslaagd, dan is de vraag wat het nut is van de ‘asielnoodmaatregelwetten’ die nog steeds in het coalitieakkoord figureren. Waren die immers niet bedoeld om dijken op te werpen tegen tsunami’s en dat soort rampentaal?
Nu dat niet meer nodig is, het percentage asieltoewijzingen bovendien is gedaald tot minder dan de helft, is al die oorlogsretoriek gebaseerd op losse flodders, loze woorden.
Zo niet voor het nieuwe kabinet-Jetten, dat blind en doof doorgaat met anti-asiel kretologie, alsof de feiten niet bestaan, alsof de werkelijkheid er niet voor hen is. Premier Rob Jetten (D66) zegt dat hij “over zijn schaduw moest heen springen” om die asielnoodmaatregelwetten, waarmee hij bedoelt dat hij graag in de schaduw van Dilan Yesilgöz (VVD) gaat staan (wat overigens voor vrijwel het gehele coalitieakkoord geldt).
Ook deel van dit blinde beleid is de wens om asielprocedures straks búiten de Europese Unie af te handelen, zodat er feitelijk niemand meer binnenkomt.
En diegenen van wie de asielaanvraag is afgewezen, worden ook afgevoerd naar landen ver buiten Europa: returnhubs heet dat in de politieke dieventaal. Wat dat betekent toonde Maite Vermeulen van DeCorrespondent vorige week aan: gevangenissen voor vluchtelingen!
Nederland werkt daaraan van harte mee. Bijvoorbeeld als het om de Europese aanpak gaat, om vluchtelingen maandenlang in detentiecentra op te sluiten voor er een besluit over asiel komt, of niet.
Om mensen zonder asiel naar Tunesië, Mauritanië en vergelijkbare landen te sturen, die migranten zonder pardon in de woestijn dumpen, na eerst gemarteld te hebben in gevangenissen.
De afgewezen asielzoeker die hier blijft, wordt opgejaagd. Als het aan de Europese Unie ligt zijn huiszoekingen (sic!) straks geoorloofd, ook bij u en mij thuis als daar een afgewezen asielzoeker wordt vermoed: Gestapo après la lettre. Het lijkt erg op wat ICE in Trumps VS doet – en dat is het ook.
Sterker nog: in Griekenland is begin februari een wet aangenomen die hulporganisaties als criminele bendes definieert: wie een vluchteling helpt, kan gevangenisstraf en tienduizenden euro’s boete krijgen. En dit lijkt dan weer op onze asielnoodmaatregelwetten, met strafbaarheidsstelling van illegaliteit.
Europa, Nederland, Yesilgöz en nu ook Jetten… gevangen in de asielretoriek die ooit door Wilders is bedacht: de migrant als gevaar voor de westerse beschaving. En om die te bestrijden, geven we uiteindelijk die beschaving op.
Jeroen Corduwener
Bron: https://www.linkedin.com/feed/update/urn:li:activity:7426632188038664192/
Streng migratiebeleid? Onze welvaart betaalt de prijs
Nieuw wetenschappelijk onderzoek toont: de federale regering-De Wever pronkt met “het strengste migratiebeleid ooit”, maar dat botst frontaal met wat onze economie nodig heeft. Zonder migratie begint onze actieve bevolking al vanaf het einde van de jaren 2020 te dalen. Migratie deed ons BBP eerder al met 3,5 procent stijgen. Vlaanderen telt 251 knelpuntberoepen. Minder migratie betekent hogere pensioendruk, duurdere zorg en een kleinere economie.
Het debat moet niet gaan over minder instroom, maar over betere economische en sociale integratie.
Dit rapport van Denktank Minerva analyseert de structurele spanningen en tegenstrijdigheden in het hedendaagse Europese asiel- en migratiebeleid, met bijzondere aandacht voor België.
De centrale vaststelling is dat het streven naar een steeds strenger migratiebeleid haaks staat op de huidige economische en demografische uitdagingen. De politieke ambitie om de instroom drastisch te beperken, is in directe tegenspraak met de toenemende afhankelijkheid van migratie.
In vergrijzende, hoogopgeleide economieën is migratie geen vrijblijvende beleidskeuze, maar een structurele noodzaak.
Strenge migratiebeperkingen remmen de economische groei en productiviteit, zetten de sociale bescherming onder druk en hollen het democratisch vertrouwen uit door beloftes van minder migratie die niet ingelost kunnen worden.
Waar het beleid eenzijdig focust op afschrikking en inperking dwingt de sociaaleconomische realiteit beleidsmakers er uiteindelijk altijd toe om de achterdeur voor arbeidsmigratie wijd open te zetten.
Zo leidt een strenger beleid in bijna alle gevallen tot méér migratie. Pogingen om migratie drastisch in te perken, werken daarom economisch, sociaal en democratisch zelfondermijnend.
Hielke Van Doorslaer
Hielke Van Doorslaer is doctor in de Politieke Economie (UGent) en wetenschappelijk medewerker bij Denktank Minerva: hielke.vandoorslaer@denktankminerva.be
Lees het volledige onderzoeksrapport ‘De Migratieparadox: Hoe we onszelf economisch en demografisch in de voet schieten met het strengste asiel en migratiebeleid ooit’ van Hielke Van Doorslaer op Denktank Minerva: https://www.denktankminerva.be/onderzoek/2026/2/9/de-migratieparadox
Denktank Minerva is een onafhankelijk onderzoeksinstituut binnen de brede progressieve beweging die het maatschappelijk debat wil verrijken met goed onderbouwde studies en met scherpe opinies. We dagen bestaande ideeën uit en tonen dat er haalbare, wenselijke alternatieven bestaan. Onze werking vertrekt vanuit waarden als gelijkheid, solidariteit, democratie, vrijheid, duurzaamheid, rechtvaardigheid en internationale solidariteit.
De inhoudelijke lijn wordt bepaald door onze redactie: een groep kernleden en leden die regelmatig samenkomt. Ze staan in voor de studies en opiniestukken, zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de website en nodigen ook gastschrijvers uit. De redactie werkt autonoom volgens een redactiestatuut, vergelijkbaar met dat van een krant.
EU Parliament set to adopt tougher asylum laws amid far-right pressure
New anti-asylum laws are likely to be rubber-stamped by the European Parliament amid further alarm over the far-right influence on migration. The Strasbourg assembly on Tuesday (10 February) will most likely adopt two new laws that will make it legally easier to deport asylum-seeker hopefuls to countries outside Europe.
Although both laws hinge on the cooperation of foreign states, the so-called ‘safe’ concepts marks a pivotal shift towards a tougher European stance on asylum.
“This is good news. It looks like Europe is changing its immigration policy,” Alonso de Mendoza Asensi, the spokesperson from the far-right Patriots for Europe (PfE), told reporters last week.
The measures to be voted cover “safe countries of origin” and “safe third countries” concepts.
Under the EU’s “safe third country” rule, authorities can dismiss an asylum application and transfer the applicant to another state — potentially in the Western Balkans or Africa.
This can happen even if he or she has never been there, had simply transited through or if the country is deemed capable of offering vaguely defined “effective protection.”
The EU “safe countries of origin” list, meanwhile, allows governments to rapidly deny and return asylum seekers from countries such as Bangladesh, Colombia, Egypt, India, Kosovo, Morocco, and Tunisia.
Smoothing path for Meloni’s Albania deal
Crucially, the origin provision also smooths the way for Italy’s controversial migration agreement with Albania, overcoming legal obstacles that had previously stood in its path.
Both concepts were provisionally agreed on International Migrants Day among the co-legislators last December following a single negotiation, suggesting the two were closely aligned.
But Tuesday’s vote by MEPs is likely to see them adopted and soon become law, ahead of the June deadline when member states implement a whole host of other new EU-wide asylum and migration rules.
Daniel Köster, spokesperson from the centre-right European People’s Party (EPP), echoed the far-right on both ‘safe’ concepts.
“If you come from a safe country or have been traveling through a safe country, then it’s not asylum,” he said.
Voting patterns
The centre and far-right narrative merger was also reflected in the voting patterns in the European Parliament’s civil liberties committee last month.
The EPP, PfE, the European Conservatives and Reformists Group (ECR) and the Europe of Sovereign Nations Group (ESN) joined forces to push through both safe country concepts at the committee level.
Mélissa Camara, a French Green MEP, in a press statement, said the vote showed that the EPP “has no shame about forming majorities with the three far-right groups on issues as sensitive as migration policy, causing what little remained of the ‘cordon sanitaire’ to give way.”
And while the progressive and left-leaning forces rejected both concepts at the committee, the liberal Renew Europe had largely abstained on one of the votes.
The plenary in Strasbourg on Tuesday is likely to reflect a similar standing of voting alliances between centre and far-right political forces.
Iskra Kirova, an advocacy director at Human Rights Watch in Brussels, described the concepts as a blow to the right to asylum in the EU.
“It’s an offshoring of asylum processing by the European Union of people who may have the right to actually seek asylum,” she said, earlier this month in an interview.
Nikolaj Nielsen
Nikolaj Nielsen joined EUobserver in 2012 and covers home affairs. He is originally from Denmark, but spent much of his life in France and in Belgium. He was awarded the King Baudouin Foundation grant for investigative journalism in 2010.
Dit stuk verscheen op 9 februari 2026 op de website van de NGO EUobserver: https://euobserver.com/202214/eu-parliament-set-to-adopt-tougher-asylum-laws-amid-far-right-pressure/
EU ‘caving into the floodgates of anti-migrant rhetoric’ warns Human Rights Watch
The EU’s obsession with migration has radically shaped its foreign policy, while at home its laws are eroding away the concept of asylum, says Human Rights Watch. “The EU is caving into the floodgates of anti-migrant rhetoric and inaction,” says Iskra Kirova, an advocacy director at the NGO’s office in Brussels.
Speaking to EUobserver earlier this week, both Kirova and Human Rights Watch’s EU director Philippe Dam warned of a Trump-led affront against the international rules based order.
And when it comes to migration, Europe is seeking short-term objectives through transactional diplomacy that largely ignores human rights, says Dam — who highlighted the EU’s contentious deal with Tunisia in 2023.
“Is it in the EU’s interest to have a more authoritarian leadership in Tunisia that might continue to use migration as a tool to create leverage on the EU, rather than the other way around?,” he said.
Allowing EU member states to transfer asylum seekers to countries they have never set foot in is also among the measures undermining core asylum rights, says Kirova.
Offshore detention centres with murky jurisdiction
And she warned against the EU’s new deportation rules, which are still being negotiated within the European Parliament. The bill allows EU states to set up deportation centres abroad.
“These are essentially offshore detention places,” says Kirova. “We don’t know what the jurisdiction will be in those places. What is the applicable law? Who will be held accountable? How long can people be held there?,” she added.
Both their comments came ahead of Human Right Watch’s annual report, published on Wednesday (4 February) and broadly reflects civil society warnings on how rhetoric against migration is being normalised.
What was once described by the European Commission as ‘irregular migration’ is now rebranded as ‘illegal migration’, posing questions on whether people still have a right to enter the EU without any papers to claim asylum.
A five-year political blueprint unveiled by the European Commission last week also signalled a tougher stance on preventing arrivals, using trade, development aid, visa policy, and political pressure to push third countries to curb migrant departures towards Europe.
Henna Virkkunen, the vice-president of the European Commission, said then that the strategy ensured “that Europe’s interests are safeguarded while staying true to our values in a changing geopolitical context on illegal migration.”
She called it a paradigm shift, describing visas as an intersection of security, diplomacy and competitiveness.
“It’s about bringing illegal arrivals to a minimum, and [to] keep those numbers also there,” said Magnus Brunner, the EU home affairs commissioner, noting the need to crack down on smugglers to save lives at sea.
But the European Commission has for years been discussing how to bust the business model of smugglers to prevent the loss of life at sea, while at the same admitting that the EU-supported Libyan Coast Guard is itself infiltrated by criminal gangs.
Similar strategies in the past made promises to curtail the business — but instead saw smugglers shift routes and tactics to evade authorities as profits soared.
Its 2015 action plan against migrant smuggling, since updated, came with promises, so-called ‘tool boxes’, and long-term strategies and partnerships with countries outside the European Union.
But given the lack of legal pathways towards Europe, experts in 2018 warned that smugglers would instead be cashing in on the EU’s strategy as people continued to die. And by 2023, the commission admitted that profits for smugglers had never been so high.
Over 1,300 people died to trying to cross the central Mediterranean last year alone, according to the International Organization for Migration (IOM), an UN offshoot.
Nikolaj Nielsen
Dit stuk verscheen op 4 februari 2026 op de website van de NGO EUobserver: https://euobserver.com/201254/eu-caving-into-the-floodgates-of-anti-migrant-rhetoric-warns-human-rights-watch/
80.000 illegale ‘pushbacks’ aan Europese buitengrenzen: “ICE-geweld komt ook hier voor”
Honderden mensen per dag. Mannen, vrouwen en kinderen. Geslagen, uitgekleed, beroofd en teruggeduwd over rivieren en zeeën. In 2025 vonden minstens 80.865 pushbacks plaats. Dat zijn gemiddeld 221 pushbacks per dag, waarbij mensen illegaal teruggeduwd worden zonder toegang tot asiel. En dat cijfer is vrijwel zeker een onderschatting. Wat overblijft is onzekerheid, geweld en het risico om opnieuw te moeten vluchten. Elke dag opnieuw.
Dalende registraties, blijvend geweld
Pushbacks zijn geen spijtige incidenten of fouten van grenswachters. Ze gebeuren systematisch en op grote schaal door verschillende Europese lidstaten. Minder mensen die formeel asiel aanvragen, wordt politiek vaak voorgesteld als een teken dat het beleid werkt. Maar wat niet wordt meegerekend, zijn de mensen die de kans niet krijgen om bescherming te vragen.
En die kans niet krijgen, dat is illegaal. Want pushbacks schenden het non-refoulementprincipe, een hoeksteen van het internationaal recht: niemand mag worden teruggestuurd zonder individueel onderzoek naar zijn of haar beschermingsnood.
Toch worden mensen collectief tegengehouden en teruggeduwd, ook wanneer het om kinderen, zieken of andere kwetsbare personen gaat.
Wanneer de camera’s uitstaan, blijven doden onzichtbaar
In januari 2025 bevestigde het Europees Hof voor de Rechten van de Mens dat illegale pushbacks in Griekenland geen incidenten zijn, maar een systematische praktijk. Het arrest had een duidelijk signaal moeten zijn. Maar meldingen van geweld bleven zich opstapelen.
Begin februari kwamen vijftien mensen om het leven nadat hun boot in aanvaring kwam met de Griekse kustwacht. Overlevenden getuigen over roekeloos gemanoeuvreer om te verhinderen dat de boot de kust bereikte.
Net als bij eerdere dodelijke incidenten bleken veiligheidscamera’s precies op dat moment uitgeschakeld. Zonder beelden, geen transparantie. Zonder transparantie, geen verantwoordelijkheid.
Uitbesteed geweld aan de rand van Europa
Dat het aantal geregistreerde pushbacks licht daalt tegenover het jaar voordien, betekent niet dat het EU-beleid menselijker wordt. Het wijst er vooral op dat Europa zijn grenscontrole steeds verder uitbesteedt.
De Europese Unie werkt nauwer samen met derde landen om mensen tegen te houden vóór ze Europees grondgebied bereiken. De samenwerking met Libië is daarvan een schrijnend voorbeeld.
Mensen worden onderschept op zee en teruggebracht naar een land waar foltering, willekeurige detentie en andere ernstige mensenrechtenschendingen uitvoerig zijn gedocumenteerd.
In augustus 2025 werd het reddingsschip Ocean Viking, met 87 overlevenden aan boord, beschoten door de Libische kustwacht. Het vaartuig dat daarbij werd ingezet, was geleverd door Italië. Het geweld verdwijnt niet. Het verschuift.
Verontwaardiging over Amerika, stil over Europa
De voorbije maanden klonk in Europa scherpe kritiek op het harde optreden van de Amerikaanse immigratiedienst ICE. Die verontwaardiging is begrijpelijk. Maar waar blijft diezelfde morele scherpte wanneer geweld plaatsvindt aan Europese grenzen?
“De beelden zijn hallucinant en de verontwaardiging is terecht. Maar waar blijft diezelfde morele scherpte wanneer Europese grensautoriteiten mensen mishandelen, beroven en sterven?”
Flor Didden
Flor Didden is expert Migratie bij 11.11.11, koepel van internationale solidariteit
(11.11.11-rapport, 24 februari 2026)
Rapport van 11.11.11 (België), We Are Monitoring (Polen), Hungarian Helsinki Committee (Hongarije), Centre for Peace Studies (Kroatië), Sienos Grupė (Litouwen), Lebanese Center for Human Rights (Libanon) en I Want to Help Refugees (Letland).
Het volledige 11.11.11-rapport ‘Beaten back at Europe’s Borders’ over de illegale pushbacks aan de EU-buitengrenzen in 2025 kan je hier downloaden: https://11.be/expert/80000-illegale-pushbacks-aan-europese-buitengrenzen-ice-geweld-komt-ook-hier-voor
YouTube:
Lees ook:
– Drowning of 53 migrants off Libya’s coast, inseparable from Europe’s restrictive migration policies, closure of safe pathways (11 Feb 2026 Libya- EuropeAR ) https://euromedmonitor.org/en/article/6979/Drowning-of-53-migrants-off-Libya%E2%80%99s-coast,-inseparable-from-Europe%E2%80%99s-restrictive-migration-policies,-closure-of-safe-pathways
– 53 Migrants Missing After Boat Capsizes Off Libya, UN Agency Says. The victims are among at least 484 migrants who have died or gone missing in the central Mediterranean this year, according to the International Organization for Migration https://www.nytimes.com/2026/02/09/world/europe/migrant-boat-capsize-libya-deaths.html?campaign_id=346&emc=edit_wor_20260210
– 524 doden in zes weken: hoe Europa de Middellandse Zee steeds dodelijker maakt https://11.be/expert/524-doden-zes-weken-hoe-europa-de-middellandse-zee-steeds-dodelijker-maakt
– Rapport telt meer dan 120.000 illegale, gewelddadige pushbacks: duwen, slaan, laten sterven. ‘Dit is het Europese grensbeleid’ https://cimic-npo.org/2025/02/22/60-010/
– Migratie als oplossing voor de klimaatcrisis? https://cimic-npo.org/2024/01/28/49-007/
– Heft Duitsland zichzelf op door de migratie? https://cimic-npo.org/2024/01/28/49-009/
– Ali. De opera van het Europese ‘grensspektakel’ https://cimic-npo.org/2025/11/24/67-006/
– Uit de schaduw: Ali en de verschrikkingen van de mensensmokkel https://cimic-npo.org/2025/10/24/66-015/
– Wat voor een land zijn we geworden als we een ‘asielcrisis’ willen uitroepen? https://cimic-npo.org/2024/09/26/55-004/
– ‘Omvolkingstheorie’ van president leidt tot ongezien racisme in Tunesië https://cimic-npo.org/2023/03/31/41-005/
– Under the Radar – Twenty years of EU military missions https://cimic-npo.org/2024/06/30/54-007/
– Ook Nederland is de trappers kwijt: vluchtelingen naar Rwanda? https://cimic-npo.org/2023/02/26/40-002/
– Safe migration helps end human trafficking https://cimic-npo.org/2023/06/30/44-009/
Lees ook (inhoud febuari 2026)
