Mijn (klein)kinderen worden geen soldaat
Van Derk Boswijk, de Nederlandse staatssecretaris voor Defensie en ook nog christendemocraat (CDA), mag het: de dienstplicht opnieuw invoeren “als het fout gaat”. Dan mogen, nee moeten, mijn kinderen, mijn kleinkinderen “van de kelder naar de zolder”. Schuilen mag niet meer, vechten moet. Tegen wie? “Het gaat al heel erg fout, Derk”, vindt Jeroen Corduwener.
We worden oorlog na oorlog ingefrommeld die de onze niet zijn.
We kijken toe als in Gaza het Palestijnse volk wordt uitgemoord, zijn voor het eerst in de wereldgeschiedenis live getuige van een genocide. En we doen niets, dus hoe fout moet het gaan voor we wel wat doen?
Niet bij Gaza.
Niet bij Iran.
Niet bij Libanon.
Niet bij Syrië.
Niet bij Jemen.
Niet bij Soedan.
Niet…
Wanneer stoppen we de moordende waanzin van Netanyahu? Wanneer en vooral hoe zetten we een rem op diens bloedsbroeder Trump? En wie gaat dat stoppen?
Het internationaal recht is al bij het grofvuil gezet, ergens in de kelder, misschien op zolder, maar vooral uit het zicht. “Er zijn meerdere kaders van het internationaal recht”, vindt de nieuwe Nederlandse premier, hij heet Rob Jetten (D66). Dat is dezelfde Rob Jetten die meeliep in de Rode Lijn-demonstraties tegen de genocide in Gaza, maar dat was in de tijd van “het kan wel” en dus toch niet dezelfde Jetten?
Als het echt fout gaat, zal van hem en zijn kabinet de redding niet komen. Waarom moeten mijn kinderen en kleinkinderen dan soldaat worden? Om te vechten tegen wie, maar vooral waarvoor?
Solidariteit met leiders met bloed aan hun handen, een genocide op hun geweten? Of voor in oorlogen die niet de onze zijn en waar het internationaal recht is weggebombardeerd?
Ook als het echt fout gaat, weigeren we harteloos asiel aan de miljoenen vluchtelingen die nu al op drift zijn door het gruwelijke geweld: drie miljoen Iraanse vluchtelingen, 700.000 Libanese vluchtelingen, zes miljoen Palestijnse vluchtelingen…
Maar in onze Nederlandse dorpen en steden is er geen plek voor hen, zelfs niet als we het eerlijk verdelen, elke gemeente een paar honderd. “AZC [nvdr: asielzoekerscentrum]: Weg Ermee”, was de meest prominente verkiezingsleus in de gemeenteraadsverkiezingen van woensdag 18 maart.
Als het echt fout gaat, en de oorlog die niet de onze is, komt te dichtbij en wordt toch de onze? Omdat we te lang blindelings achter Netanyahu blijven staan, te lang machteloos achter Trump aanlopen?
Als het echt fout gaat en we moeten vluchten van de kelder naar de zolder en nog verder? Waar kunnen wij dan heen als we vluchtelingen zijn? Wie zal ons dan asiel geven? Of zeggen zij, zoals wij: “Ga terug naar je eigen land?”
Jeroen Corduwener
Jeroen Corduwener is een Nederlandse politieke commentator. Hij studeerde geschiedenis aan de Universiteit Leiden en behaalde een doctoraat aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij werkte vooral in de sectoren ‘ontwikkelingssamenwerking’ (o.a. in Burundi, Centraal Afrikaanse Republiek, DR Congo, Ivoorkust, Mali, Rwanda, Zuid-Soedan) en ‘migratie en asiel’.
Bron: https://www.linkedin.com/feed/update/urn:li:activity:7439947056896598016/
Lees ook:
– Het Nederlandse regeerakkoord is geboren uit een visieloze compromiscultuur https://cimic-npo.org/2026/02/22/70-007/
– Uitbesteed geweld aan de rand van Europa https://cimic-npo.org/2026/02/22/70-016/
– Wat is het antwoord op deze vragen? https://cimic-npo.org/2023/10/23/46-008/
– Ook Nederland is de trappers kwijt: vluchtelingen naar Rwanda? https://cimic-npo.org/2023/02/26/40-002/
