Hoe gaat het met Mahour?
Op 4 maart 2026, kort na het begin van de Amerikaans-Israëlische bombardementen tegen Iran, vroeg ik aan Mahour, een zeer getalenteerde ingenieur, kunstenaar en Iraniër hoe het met hem ging. Mahour en zijn Belgische partner hebben twee kinderen en verblijven hier.
Mahours echtgenote antwoordde: “Het is zwaar. Mahour is bang dat zijn familie iets zou overkomen en volgt het nieuws uit Iran op de voet. Hij is verontwaardigd dat veel Iraniërs blindelings ideeën en personen volgen, maar weet niet wat er verder moet komen of zal komen.”
“Zijn moeder investeerde in een belkaart en houdt ons regelmatig op de hoogte. Ze is voorlopig veilig, ze is wat noordwaarts getrokken. Maar ze is ook gefrustreerd en boos: ‘waarom moeten wij dit meemaken?’”
Een lichtpuntje. Mahour kon aan het einde van zijn trip naar Engeland meewerken aan het programma van de BBC Persian naar aanleiding van Nowruz (het Iraanse nieuwjaar). Ze namen twee liederen op.
Op 8 april – na de bombardementen – schreef ik:
“Ons hart bloedt. De mensheid weet niet hoe te reageren op de gekken Trump en Netanyahu…”
Antwoord:
“Het weegt… Maar gelukkig heeft Mahour zijn muziek nog. En muziek kan mensen soms even opnieuw herenigen.”
Ik antwoordde met een vers uit een gedicht uit de Diwan van de beroemdste Iraanse dichter Hafez (Shiraz, 1320-1390):
“De verloren Yusuf (Jozef)
komt naar Kanaän, wees niet bedroefd.
De cel van verdriet
wordt een bloemperk van rozen, wees niet bedroefd.”
Mahour herkende de verzen meteen en sprak de Farsi-versie in de telefoon. Hij vond de verzen heel ‘gepast’.
Nadien stuurde hij ons de opname van het volgende lied ‘Thuis’. Bekijk hieronder de betreffende video (BBC Persian) :
Hier volgt de Nederlandse vertaling.
‘Thuis’
Ons hele leven hebben we aan dat huis besteed.
Maar toen de lente eindelijk kwam, werd het koud en viel er sneeuw.
We hebben duizenden dromen in de tuin geplant,
maar toen de strenge winter kwam, veranderden die dromen in niets dan woorden.
Wij — de vermoeidheid van dat huis zit nog steeds in ons lichaam.
Wij — het gemis van de lente van dat huis zit nog steeds in ons.
Wij — plotseling zijn we vreemden geworden in ons eigen huis.
Wij — we hebben ons huis achtergelaten en zijn overal verdreven.
Ons huis is verwoest, onze tuin is aangetast.
Zelfs onze naam is, alsof God die uit zijn boek heeft geschrapt.
Ons huis… ach, ons huis… onze tuin, onze tuin…
Wanneer komt er een einde aan dit noodlottige leven van de tuinman?
Wij — de vermoeidheid van dat huis zit nog steeds in ons lichaam.
Wij — het gemis van de lente van dat huis zit nog steeds in ons.
Wij — plotseling zijn we vreemden geworden in ons eigen huis.
Wij — we hebben ons huis achtergelaten en zijn overal verdreven.
Ons huis is verwoest, en wij sterven met zijn ondergang.
Het huis dat ooit vol zon was, is nu in duisternis gehuld.
Ons huis was ons thuis — hoe is het zo’n ruïne geworden?
O late en verre lente, doorbreek deze vervloekte herfst.
‘Thuis’, uitvoering door Mahour
BBC Persian (25 maart 2026) https://www.youtube.com/watch?v=174fscPKteg
Uitvoering van het nummer ‘Khuneh’ door Mahour in de Nowruz-special 1405 van de BBC. Het nummer is gecomponeerd en geschreven door Mahour Mehdikhani zelf, en het arrangement voor deze uitvoering is verzorgd door Navid Roohi. Algemene website van BBC Persian: https://www.bbc.com/persian
Lees ook:
Blood after Blood’ – Mahoor op MBC Persia https://cimic-npo.org/2023/01/28/39-003/
