Redactioneel 73
We bereikten in de maand mei niet alleen buiten hoge temperaturen. Er was ook veel commotie tijdens en na afloop van enkele uitzendingen van ‘De afspraak’ (VRT) in verband met de interpretatie van het VRT-onderzoek ‘Foto van Vlaanderen’.
We lezen op de website van VRT het volgende: “De Foto van Vlaanderen is een onderzoek in opdracht van VRT. Het doel is om journalisten en andere mediamakers beter inzicht te geven in maatschappelijke thema’s die in onze samenleving leven. Er werd gewerkt met een representatieve steekproef van 2.261 Vlamingen van 12 jaar en ouder, op basis van geslacht, leeftijd, opleidingsniveau en provincie…”
“Alle respondenten kregen dezelfde vragen en stellingen voorgelegd. Het onderzoek focuste op vijf domeinen: zich thuis voelen in de samenleving; de diverse samenleving; koopkracht en armoede; misdaad en straf; overheid en democratie.”
“… Er is gesuggereerd dat we deze resultaten als publieke omroep willen wegmoffelen. Niets is minder waar. VRT NWS heeft in haar informatie- en duidingsaanbod uitgebreid aandacht besteed aan elementen uit de studie die met herkomst te maken hebben.”
Het doel zal wellicht nobel geweest zijn, maar de manier waarop er werd mee omgegaan, riep vragen op. Na een poging tot rechtzetting van de (o.a. door Maarten Boudry) verkeerd begrepen resultaten van het onderzoek, bleek dat de uitslag van dat onderzoek nog dramatischer was. Althans dat vond rector Petra de Sutter (UGent).
De Sutters wijs besluit luidde als volgt: “Ik vind het bijzonder interessant, maar onthutsend. Iedereen ging ervan uit dat er iets was weggemoffeld. We zijn dus bevooroordeeld, want we veronderstellen dat het mensen met een migratieachtergrond zijn die zo denken. Nu blijkt dat het niet zo is, want er zijn maar zeer weinig mensen van Marokkaanse (16) en Turkse origine (5) bevraagd.”
“Dat maakt me nog veel ongeruster, als ik dat mag zeggen. Onze vooroordelen die hier gisteren aan tafel werden gesuggereerd, kloppen niet. Ten tweede: wat zegt het dan over de echte conclusie van dit onderzoek?”
Jonathan Holslag (prof. VUB, politiek commentator, nu burgemeester van Tienen): “Ik denk dat we die conclusie kunnen trekken, want we hebben eigenlijk een oververtegenwoordiging van Vlamingen in de populatie in het onderzoek. Die oververtegenwoordiging laat echt toe om te besluiten dat de grote massa van de Vlamingen een gigantisch probleem heeft met de multiculturele samenleving, met de islam, en zeer, zeer conservatief aan het worden is.”
De VRT vat kort samen: “Het onderzoek Foto van Vlaanderen biedt waardevolle en brede inzichten over de Vlaamse samenleving, maar resultaten over personen van buitenlandse herkomst kunnen enkel indicatief worden gebruikt en vereisen steeds een zorgvuldige interpretatie”.
Vanuit CIMIC doen we de suggestie om mensen – jong of oud, ongeacht kleur of gender – opnieuw een dialogisch gesprek te leren voeren vóór we aan statistieken beginnen. ‘Ontmoeten’ is het werkwoord dat we in praktijk willen brengen.
Hein Stufkens, auteur van ‘Einde van het ik-tijdperk. Welzijn en spiritualiteit in de welvaartsstaat’ (al in 1981) en ‘De monnik in jou’ (2021) heeft nog een andere suggestie:
“Wat zou het een bijdrage aan de vrede zijn als we zouden leren inclusief te denken over andere culturen, andere politieke systemen, andere religies dan de onze!”
“En hoeveel gelukkiger zouden we zijn in onze woon- en werksituaties, in de omgang met anderen, als we zouden leren zien dat onze collega’s, buren, kinderen, partner, een eigen werkelijkheid hebben die wellicht anders is dan de onze, maar niet minder waar of respectabel.”
“En stel je eens voor dat we werkelijk zouden leren om zowel ons licht als onze schaduw te erkennen en te omarmen…”
Het klinkt utopisch en naïef, maar het alternatief kennen we. Laten we dus in deze oorlogstijd onze geestelijke horizon verruimen, breder denken en ons gastvrijer gedragen.
Stel je voor dat mensen zich in onze ministaat thuis voelen, dat ze zich niet blindstaren op verschillen, dat er genoeg koopkracht is en armoede constant wordt bestreden, dat er minder moet worden gestraft zodat gevangenissen leeglopen, dat politiek bedrijven een tijdelijke job is en democratie wordt geherdefinieerd in de zin dat jong en oud over grenzen heen leren te kijken, verbanden leren zien en zich ethisch verantwoordelijk voelen voor meer dan de eigen vierkante meter en het geld op de bank.
Telkens weer constant en eindeloos veel en hard werk. Hoe doen ‘wij’ dat, met z’n allen?
Voor de CIMIC-kernredactie,
Marc Colpaert
Jan Van Criekinge
Pascal Blancquaert
Koen Stuyck
Sarah Avci
De CIMIC-Nieuwsbrief en website zijn gratis, maar daarom nog niet kosteloos
CIMIC werkt zonder subsidies, maar dat betekent niet dat er geen kosten verbonden zijn aan het redactiewerk en het onderhoud van de website. Apprecieert u de lectuur van de Nieuwsbrief? Overweeg dan om CIMIC te steunen en te versterken met een gift. Zelfs een kleine gift maakt al een groot verschil.
U kan uw gift overmaken via overschrijving op IBAN BE38 1030 4369 8972 van CIMIC vzw met de mededeling ‘Gift‘ of via bankapplicatie (QR-code).
Donatiepagina | Overschrijving (vrij bedrag) |
