Tags: menselijke waardigheid

From the Carnation Revolution to the last Presidential Ballot Box: A Portuguese Woman’s Reflection on Democracy at a Crossroads


Ik ben nog in Portugal geboren onder het dictatoriale bewind van António de Oliveira Salazar. Ik was zes maanden oud toen op 25 april 1974 de Anjerrevolutie plaatsvond, die op vreedzame wijze een einde maakte aan bijna vijf decennia fascistische dictatuur. Ik heb geen herinneringen aan de censuur, de politieke politie of de angst die het leven van de generatie van mijn ouders kenmerkte. Wat ik me wel herinner, is dat mijn ouders me vertelden over de gruwelen van het leven in dat Portugal en dat ik opgroeide in een land dat bedwelmd was door de vrijheid die de Aprilrevolutie ons had gebracht.

Lees meer

Rana Kruse: “Iran, Iran… hoe moet het verder?”


Rana Kruse werd in 1982 in Teheran geboren. In 1987 vluchtte ze naar Duitsland. In 2013 promoveerde ze als cognitiepsychologe. In 2020 werd ze psychotherapeute. Ze is ook actief als psycho-oncologe en palliatieve zorgverstrekker. Ze leeft met haar twee kinderen in Keulen. In 2023 verscheen haar poëtische tekst ‘Das Sehnen nach Freiheit, Roshana und die iranische Revolution’.

Lees meer

Navid Kermani: “Wat ik leerde toen ik mijn vader waste”

Navid Kermani is voor mij geen onbekende schrijver. Ik ontmoette hem – fictief – voor het eerst in zijn boek ‘Ungläubiges Staunen, über das Christentum’, vertaald als ‘Goddelijke kunst’. Daarin vertelt hij in een hoofdstuk uitgebreid over zijn ontmoeting met Paolo D’all Oglio in Mar Musa. Nadien ontmoette ik in Cori (Italië) een compagnon de route van Paolo, zuster Frederike, die bevriend is met Navid Kermani en vol lof en respect over hem sprak. Zelf leerde ik Paolo (indirect) kennen door Barabara Mertens, met wie ik samen het ‘testament’ van Paolo, ‘Amoureux de l’Islam, croyant en Jésus’ vertaalde. Er is dus een merkwaardig spoor, een lijntje: Paolo, Navid, Frederike, Barbara, en mezelf.