In dit heel persoonlijke getuigenis deelt Süleyman Erçalışkan enkele van zijn ervaringen over het leven in Turkije. Hij woont in Fethiye, een stad aan de zuidwestkust van de Middellandse Zee, en vertelt openhartig over zijn werk en sociale leven, de politieke situatie, de economische uitdagingen en de dagelijkse realiteit.
“Sinds 18 maart 2025 heeft Israël opnieuw de poorten van de hel geopend in Gaza door massale luchtaanvallen uit te voeren waarbij kinderen en hele families in hun slaap werden gedood.” Dit schrijft Itamar Greenberg, een 18-jarige Israëlische dienstweigeraar. “Massamoorden en apartheid zijn geen weg naar ‘veiligheid’ en kunnen dat ook nooit zijn – het zijn misdaden tegen de menselijkheid”, getuigt hij in onderstaande tekst die door Amnesty International werd verspreid.
Het is zondag, 26 november, een uur of vier in de ochtend. Eén van de nachtwakers maakt me wakker. Hij hoort schoten, maar ook zwaarder geschut. Ik reageer geërgerd omdat mijn nachtrust, zo nodig en welgekomen na een volle werkdag, bruusk is verstoord. Het klinkt ver, in onze straat lijkt het kalm, moest hij me daarvoor wakker maken? De slaaproes houdt me maar even in zijn greep, al snel ontwaakt ook mijn bewustzijn en besef ik: dit is geen gewone zondagmorgen.
