Tags: Zuid-Afrika

Gaza is starving – how Israel’s allies can go beyond words and take meaningful action


Volgens het VN-Mensenrechtenagentschap zijn er in de afgelopen zomer in Gaza meer dan duizend mensen gedood die op zoek waren naar voedsel. Hoewel dit cijfer wordt betwist door Israël en de Gaza Humanitarian Foundation, die is opgericht om hulpgoederen te verdelen, hebben 28 landen eind juli de ‘gruwelijke’ moord op Gazanen die op zoek waren naar voedsel veroordeeld.
Terwijl het Israëlische leger zijn aanval op de stad Deir al-Balah in het centrum van de Gazastrook voortzet, waaronder een aanval op de gebouwen van de Wereldgezondheidsorganisatie op 21 juli, waarschuwen VN-instanties dat de laatste levensaders van de belegerde strook aan het instorten zijn.
 


Mining, murder, and the machinery of exploitation


Midden januari werd de wereld opgeschrikt door vreselijke beelden uit Stilfontein, een klein mijnstadje in Zuid-Afrika, waar de laatste ‘illegale’ mijnwerkers, die al maanden vastzaten in een verlaten goudmijn, meer dood dan levend naar boven werden gedwongen bij een brutale politieoperatie.
Hierbij een uitgebreide analyse over wat er gebeurde en hoe dit nieuwe bloedbad past in een lange reeks van gewelddadige conflicten in de Zuid-Afrikaanse mijnbouwsector die teruggaan op koloniale machtsstructuren. Ook de huidige overheid, meer dan dertig jaar na het einde van de apartheid, blijft blijkbaar de particuliere zakelijke belangen van grote mijnbedrijven boven het welzijn van arbeidsmigranten stellen.


 

Southern Africa’s liberation movements have lost their political mojo


In heel Zuidelijk Afrika brokkelde in 2024 de electorale steun voor de voormalige vrijheidsstrijders en hun politieke bewegingen verder af. Het meest opmerkelijke feit was uiteraard het zware verlies van het ANC bij de verkiezingen van mei 2024. Tafi Mhaka, een Zuid-Afrikaanse politiek analist, schreef er een interessante bijdrage over voor Al Jazeera. Hij wijt de achteruitgang in de hele regio aan het onvermogen van die historische bevrijdingsbewegingen om na tientallen jaren onafgebroken aan de macht te zijn geweest een efficiënt bestuur te verzekeren dat het leven van gewone mensen verbetert.


 

Nabespreking met Björn Rzoska over ‘Gedeelde grond’

Op 7 oktober 2024 kwam Björn Rzoska zijn boek ‘Gedeelde grond’ voorstellen tijdens het CIMIC-café@DeZondvloed in Mechelen. Het werd een zeer fijne avond in een goedhartige sfeer en prima gemodereerd door Greet Castermans.
Wie de inhoud van het meeslepende boek wil kennen, moet het boek zelf lezen. Maar voor onze nieuwsbrieflezers willen we de nabespreking en discussie met de aanwezigen nadien niet onthouden.


 

30 jaar na het einde van de apartheid: ANC is meerderheid kwijt

Na het einde van de apartheid, dit jaar precies dertig jaar geleden, is er in Zuid-Afrika onmiskenbaar grote sociaal-politieke vooruitgang geboekt. De erfenis van eeuwenlang racisme en segregatie is echter nog altijd duidelijk zichtbaar en voelbaar in elke vezel van deze verdeelde samenleving. En voor miljoenen mensen is de vooruitgang gewoonweg niet genoeg geweest, terwijl anderen hebben kunnen profiteren van een systeem dat hoe langer hoe meer corrupt is en de ongelijkheid in stand houdt. Deze diepe ontevredenheid zou zich dit jaar ook in stembus tonen.


 

10 jaar na het Marikana-bloedbad

‘Marikana’ werd wel degelijk een kantelpunt in de nog jonge postapartheidgeschiedenis van Zuid-Afrika. Tien jaar na het vreselijke bloedbad bij de Lonmin-platinamijn in de regio Rustenburg (16 augustus 2012), maakt geweld nog altijd deel uit van het dagelijks leven van heel veel Zuid-Afrikanen. Geweld dat nu niet meer uitgaat van een kleine blanke minderheid die koste wat het kost haar koloniale privileges wil behouden, maar van een nieuwe zwarte elite die er niet in geslaagd is om de zware erfenis van apartheid van zich af te schudden en de rijkdommen eerlijker te verdelen. Zuid-Afrika is sinds ‘Marikana’ een land zoals een ander geworden, het aureool van de ‘regenboognatie’ is voorgoed weg.