In hun publieke uitspraken blijven de Litouwse autoriteiten en ambtenaren Litouwen presenteren als een ‘veilige haven’ en het ‘vriendelijkste en aantrekkelijkste EU-land’ voor Wit-Russen die op de vlucht zijn voor politieke vervolging en militaire bedreigingen onder het dictatoriale regime van president Alexander Loekasjenko.
door Aleksandra Zielińska
door Aleksandra Zielińska · Published 28/05/2025 · Last modified 03/06/2025
Landmijnen doden en verwonden vooral burgers, vaak kinderen. Maar nu willen EU-lidstaten Polen, Finland, Estland, Letland en Litouwen het wereldwijde verbod op landmijnen zoals dat door het Verdrag van Ottawa (1997) is vastgelegd, afschaffen – en zo de slachtoffers van deze wrede en laffe wapens verraden. Verdedig het verbod dat ons allen beschermt, voordat burgers, ook in de EU, de volgende frontlinie worden.
Op vrijdag 13 september 2024 hield Olga Karatch van de Wit-Russische mensenrechtenbeweging Nash Dom (‘Our House’) een toespraak in de Berlijnse St. Marienkirche. Dit gebeurde precies 60 jaar na de beroemde preek van dr. Martin Luther King in dezelfde kerk, toen nog in Oost-Berlijn, een stad verdeeld door de Muur, en symbool van de Koude Oorlog. We publiceren hieronder haar integrale toespraak van hoop en geloof in volgehouden geweldloos verzet, zelfs in deze donkere tijden.
Op de muur van de Haarlemmerweg 5a in de Nederlandse universiteitsstad Leiden staat een vreemde tekst geschilderd. De vorm doet veronderstellen dat het een gedicht is. De onderverdeling 4-4-3-3 en de eindrijmen verwijzen naar een sonnet. De auteur, Adam Mickiewicz, is voor de meesten onder ons een illustere onbekende van lang geleden – dat lezen we af aan de getallen 1798 en 1855, de geboorte- en sterftedatum. Leiden heeft sinds 1988 een stedenband met de Poolse stad Torún en werkte een ‘Poolse wandeling in Leiden’ uit die de wandelaar onder andere met het muurgedicht Bajdary confronteert.
