In de oorlog in Soedan wordt het leed steeds erger. Vooral in de westelijke regio Darfur waar de militie RSF het voor het zeggen heeft. El Fasher is vandaag een stad waar honger heerst. In en rondom de stad verdringen zich een miljoen vluchtelingen van wie er velen in voorlopige vluchtelingenkampen verblijven.
Ik wil graag iets met jullie delen dat van cruciaal belang is en verontrustend onderbelicht blijft. In alle media – of het nu Russische, Oekraïense, Litouwse of westerse zijn – overheerst één oorlogsnarratief: wapens, doden, gewonden en nog veel meer wapens. Wat zelden besproken wordt, is het groeiende aantal Russische mannen dat niet wil vechten in Oekraïne. Dit zijn mensen die zich met extreem persoonlijk risico tegen de oorlog verzetten. Ze riskeren lange gevangenisstraffen, marteling of zelfs executie. Toch wordt hun stem helaas genegeerd, ook in het Westen.
door Jan Van Criekinge, Andrew Metheven
door Jan Van Criekinge, Andrew Metheven · Published 18/04/2025 · Last modified 09/05/2025
Op 15 april 2025 ging de burgeroorlog in Soedan zijn derde jaar in en het einde van de ergste humanitaire catastrofe van dit ogenblik is nog lang niet in zicht. De wereld kijkt liever de andere kant op, zelfs als er op één dag meer dan 400 mensen worden afgeslacht op een markt in het overvolle vluchtelingenkamp van Zamzam in de westelijke regio Darfur.
Het gruwelijke conflict tussen het Soedanese regeringsleger (SAF) en de paramilitaire Rapid Support Forces (RSF), waarbij beide kampen onnoemelijke oorlogsmisdaden begaan, heeft volgens cijfers van de Verenigde Naties al ruim 13 miljoen mensen op de vlucht gejaagd. Hongersnood bedreigt de helft van de bijna 50 miljoen Soedanezen. Oproepen van hulporganisaties blijven grotendeels onbeantwoord. Het conflict dreigt nu ook buurlanden Tsjaad en Zuid-Soedan aan te tasten die al honderdduizenden oorlogsvluchtelingen opvangen.
Sinds de oorlog tussen het Soedanese regeringsleger SAF en de paramilitaire Rapid Support Forces (RSF) in april 2023 in volle hevigheid losbarstte, is de situatie voor de burgerbevolking alleen maar dramatisch verergerd. Meer dan 10 miljoen mensen zijn inmiddels op de vlucht voor extreem geweld en honger. De ergste humanitaire ramp ter wereld, die zich voor de ogen van de wereldgemeenschap afspeelt, heeft in september even de aandacht getrokken van de jaarlijkse Algemene Vergadering van de VN in New York. Maar op het terrein gaat de oorlog onverminderd verder: de hoofdstad van Noord-Darfur, El Fasher, een stad van 2 miljoen inwoners, dreigt nu ook in handen te vallen van de RSF, de gevolgen zijn niet meer te overzien.
In 2003 heeft de EU haar allereerste buitenlandse missie naar de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië gestuurd. In de ruim 20 jaar die sindsdien zijn verstreken, heeft de EU meer dan 40 operaties uitgevoerd in Europa, Afrika en Azië. Op dit moment zijn er nog 24 actief, waarvan 13 civiele en 10 militaire missies, die in dit verslag centraal staan, evenals één hybride missie.
De officiële doelstellingen van deze missies zoals conflictpreventie, versterking van internationale vrede en veiligheid, ondersteuning van de rechtsstaat en crisisbeheer zijn op zich uiteraard goed, maar in de praktijk loopt het vaak helemaal anders, blijkt uit een nieuw rapport van het Transnational Institute.
De Verenigde Arabische Emiraten (VAE) hebben overeenkomsten gesloten met Soedan en Zuid-Soedan, waardoor de twee landen economisch en politiek in een wurggreep worden gehouden, terwijl de VAE anderzijds ook openlijk steun verleent aan de Rapid Support Forces (RSF), die in Soedan verantwoordelijk wordt gehouden voor grootschalige oorlogsmisdaden en mensenrechtenschendingen.
In een rapport van het deskundigenpanel van de Verenigde Naties over Darfur, onder resolutie 1591 van de VN-Veiligheidsraad, werd de VAE beschuldigd van steun aan de RSF. Het rapport documenteerde dat de VAE de luchthaven Um Jaras (Amdjarass) van Tsjaad heeft omgevormd tot een militair en logistiek bevoorradingscentrum voor wapenleveringen aan de RSF.
Stoere oorlogstaal en -daden overheersen het politieke en publieke debat over de Oekraïneoorlog, stellen ook Vlaamse vredesorganisaties vast. MO* stelde aan hen de vraag of ze hun boodschap van vrede nog verkocht krijgen.
David Hearst is hoofdredacteur van de Middle East Eye. Hij brengt verslag uit over het Midden-Oosten en was correspondent voor de Britse krant de Guardian in Europa, Rusland en Belfast. Vanuit de optiek van het Midden-Oosten kijkt hij naar wat Europa doet.
The earthquake offers a chance to show the world that the West can rebuild as well as destroy. But this is the last sentiment in the minds of Fortress Europe today.
door Rudi F / Marc C/ Jan VC · Published 28/02/2022 · Last modified 03/10/2025
Sinds weken werd de situatie in Oekraïne op de spits gedreven tot op donderdag 24 februari een grootschalige Russische militaire invasie begon. Na politieke spanningen in Oekraïne hadden separatisten in 2014 met Russische steun de controle over Donetsk en Loehansk overgenomen. Rusland annexeerde bovendien de Krim.
