Tags: Libië

Massale jihadistische aanvallen brengen Malinese junta en Russen in lastig parket


Iedereen die de Sahelregio wat opvolgt, weet dat de jihadistische aanvallen in vooral Mali en Burkina Faso elkaar de laatste maanden in snel tempo opvolgen. Het antwoord van de lokale junta’s – hierin gesteund door hun Russische bondgenoten – is vooral militair en zeer autoritair. Aan het fundamentele probleem van de extreme armoede waarin een groot deel van de bevolking elke dag moet zien te overleven, wordt nauwelijks iets gedaan. De militairen aan de macht zorgen vooral goed voor zichzelf. De corruptie scheert hoge toppen. Maar de gecoördineerde en grootschalige gewapende aanvallen van JNIM-jihadisten en Toeareg-rebellen van FLA, die zaterdagmorgen 25 april 2026 in Kati begonnen, en al snel uitbreiden over het hele land tot in Kidal, waren van een ongeziene omvang. De impact ervan zal nog lang nazinderen. Een poging tot analyse.

Lees meer

Mensenrechten: blinde vlek van de Europese Unie?


De zogenaamde ‘migratiecrisis’ van 2015 stortte Europa in een politieke crisis. De traditionele politieke partijen schoven steeds verder op naar rechts. Het recht op asiel brokkelde stelselmatig af. Tien jaar later maakt Flor Didden, expert migratie bij 11.11.11, de balans op van het Europese migratiebeleid. De verhalen die hij in ‘Bel me als je daar bent’ optekent, zijn ontluisterend.

Lees meer

Migrants in Libya victims of ‘violent business model’ of exploitation and abuse, UN reports


Een rapport van de Verenigde Naties dat op 17 februari werd gepubliceerd, stelt dat migranten in Libië worden geconfronteerd met marteling, verkrachting, dwangarbeid en ontvoering binnen een systeem dat menselijk leed als een bron van inkomsten beschouwt. De titel is dan ook ‘Business as Usual’. Op basis van interviews van OHCHR met bijna honderd migranten concludeert het rapport dat de vastgestelde uitbuiting geen toevallig incident is, maar als een bedrijfsmodel functioneert voor de mensensmokkelaars. Toch blijft de Europese Unie, in nauwe samenwerking met Libië, onderschepte migranten naar Libië terugsturen.

Lees meer

Ali. De opera van het Europese ‘grensspektakel’


Voor Ali de protagonist in de gelijknamige operavoorstelling werd, was hij slechts één van de vele anonieme figuranten in het Europese ‘grensspektakel’ dat zich sinds een kwarteeuw in onze naam aan de EU-buitengrenzen voltrekt, maar grotendeels aan ons zicht onttrokken blijft.
Ricard Soler Mallol en Ali Abdi Omar richten in hun opera onze blik pijnlijk scherp op de existentiële ervaringen en schijnbaar onoverkomelijke hindernissen die Ali met zoveel van zijn land- en lotgenoten moest ondergaan tijdens zijn lange en gevaarlijke migratietocht op zoek naar veiligheid.

 


Uit de schaduw: Ali en de verschrikkingen van de mensensmokkel


Nog tot zondag 9 november 2025 speelt de opera ‘Ali’ in de Brusselse Koninklijke Muntschouwburg. Deze productie, gebaseerd op het waar gebeurde verhaal van de Somalische jongen Ali, is geen gewone operavoorstelling. Ricard Soler Mallol en Ali Abdi Omar richten in hun opera onze blik pijnlijk scherp op de existentiële ervaringen en schijnbaar onoverkomelijke hindernissen die Ali, net zoals zoveel van zijn land- en lotgenoten, moest ondergaan tijdens zijn lange en gevaarlijke migratietocht via de gruwel van de Libische detentiecentra op zoek naar veiligheid in Europa.
 


Rapport telt meer dan 120.000 illegale, gewelddadige pushbacks: duwen, slaan, laten sterven. ‘Dit is het Europese grensbeleid’


Pushbacks – het ‘terugduwen’ van migranten nadat ze irregulier de grens zijn overgestoken – zijn illegaal volgens internationaal en Europees recht. Toch zijn ze ondertussen gemeengoed geworden in Europese lidstaten. “Pushbacks zijn geen excessen of uitzonderingen, maar een dagelijkse praktijk aan de Europese buitengrenzen”, zegt Flor Didden, migratie-expert bij 11.11.11.
“Het is zo systematisch dat het duidelijk bewust beleid is. Ondanks de enorme bewijslast is zowel in Bulgarije als in Griekenland nog nooit een agent gestraft omdat hij zijn boekje te buiten ging. De facto zijn pushbacks vandaag gewoon het Europese migratiebeleid.”


 

Thinking about the Sahel (deel 3 en 4)

Het is als een open deur intrappen: de instabiliteit in de hele Sahel, van de Atlantische Oceaan in het westen tot de Rode Zee in het oosten, is de afgelopen maanden alleen maar toegenomen. Vooral Burkina Faso, Mali en Niger dreigen weg te zinken in armoede, geweld en chaos.


 

“Veel natuurrampen zijn eigenlijk te vermijden”

Begin september werden twee landen in Noord-Afrika – Marokko en Libië – kort na elkaar getroffen door een dodelijke natuurramp. Beide rampen veroorzaakten een enorme ravage en eisten duizenden doden en tienduizenden ontheemden. Twee verschillende natuurrampen in twee volledig verschillende contexten. Ondanks de grote verschillen zijn er ook een paar gelijkenissen, schrijft Alex Vande veegaete.


 

Ook Nederland is de trappers kwijt: vluchtelingen naar Rwanda?

Nu is ook Nederland ‘gidsland’ de trappers kwijt. Een rechtse Kamermeerderheid (met o.a. extreemrechtse figuren als Geert Wilders (PVV) en Thierry Baudet (FvD) op kop) wil, in navolging van het Verenigd Koninkrijk en Denemarken, een deal sluiten met Rwanda om er asielzoekers naar te deporteren. “Een triest plan dat gedoemd is te mislukken”, stelt de Nederlandse migratiespecialist Jeroen Corduwener.


 

This time it’s worse  – It’s business, stupid!

In 2022 ging de focus van de wereld vooral naar de oorlog in Oekraïne, maar ondertussen glijdt de Sahel, en bij uitbreiding heel West-Afrika, in snel tempo af in chaos en gewapend conflict. Al te gemakkelijk wordt daarbij verwezen naar de rol van jihadistische gewapende groepen, al dan niet verbonden met wat nog overblijft van IS of al-Qaeda.