In de Duitse krant ‘Die Zeit’ van donderdag 28 mei werd de vraag gesteld ‘Hoe kan AFD worden gestopt?’ aan 14 mensen uit de kunstwereld of uit de wetenschappen. Duitsland is bang en ziet de bui hangen: bij volgende (deelstaat)verkiezingen kan AfD de grootste partij worden. We laten een socioloog, een cineast en twee jonge schrijfsters aan het woord. In een apart stuk kan je lezen wat politicoloog Philip Manow (Universiteit Siegen) over de nieuwe breuklijnen denkt.
‘Kleinburgerlijker en proletarischer. Hoe heeft de AfD zich ontwikkeld en hoe kan ze gestopt worden? Politoloog Philip Manow over misverstanden bij het thema rechtspopulisme, de macht van het economische en het uitschelden van kiezers.’ Zo luidt de lange titel van een interview met Philip Manow, professor Politieke wetenschappen aan de Universiteit Siegen. We geven hier zijn standpunten weer als aanvulling op het eerdere artikel over AfD in deze Nieuwsbrief.
Zuid-Afrika werd recentelijk weer opgeschrikt door een hevige opflakkering van xenofoob geweld, waarbij tientallen doden vielen. Burgerwachten, vigilantes en anti-immigratiebewegingen viseerden daarbij vooral Afrikaanse migranten en hun eigendommen. Honderden kleine winkeltjes werden geplunderd of in brand gestoken. De politie bleef vaak afzijdig of liet de xenofobe geweldenaars hun gang gaan. Het geweld concentreerde zich in de provincies Gauteng, West-Kaap en KwaZulu-Natal. Wat is er aan de hand? Een analyse door Khwezi Mabasa.
Iedereen die de Sahelregio wat opvolgt, weet dat de jihadistische aanvallen in vooral Mali en Burkina Faso elkaar de laatste maanden in snel tempo opvolgen. Het antwoord van de lokale junta’s – hierin gesteund door hun Russische bondgenoten – is vooral militair en zeer autoritair. Aan het fundamentele probleem van de extreme armoede waarin een groot deel van de bevolking elke dag moet zien te overleven, wordt nauwelijks iets gedaan. De militairen aan de macht zorgen vooral goed voor zichzelf. De corruptie scheert hoge toppen. Maar de gecoördineerde en grootschalige gewapende aanvallen van JNIM-jihadisten en Toeareg-rebellen van FLA, die zaterdagmorgen 25 april 2026 in Kati begonnen, en al snel uitbreiden over het hele land tot in Kidal, waren van een ongeziene omvang. De impact ervan zal nog lang nazinderen. Een poging tot analyse.
Eind februari 2026 laaide het migratiedebat in Italië weer in alle hevigheid op. De regering van premier Giorgia Meloni (Fratelli d’Italia, rechts-radicale partij) heeft een wetsvoorstel aangenomen dat de controles aan de zeegrenzen aanscherpt en de bevoegdheden voor uitzetting nog uitbreidt. Ondertussen heeft een extreemrechtse petitie, waarin wordt opgeroepen tot ‘remigratie’ – een concept dat wordt geassocieerd met de Oostenrijkse extreemrechtse activist Martin Sellner en dat pleit voor massale uitzetting van minderheden – voldoende handtekeningen verzameld om een parlementair debat af te dwingen. Het maatschappelijk middenveld waarschuwt intussen dat beide ontwikkelingen helemaal in strijd zijn met het internationale vluchtelingenrecht.
De vijfjaarlijkse presidentsverkiezingen in Portugal zijn zelden erg spannend. Meestal haalt een bekende oud-politicus al in de eerste ronde de benodigde helft van de stemmen om meteen verkozen te zijn voor deze vooral ceremoniële functie. Dat was dit jaar wel even anders. Niet minder dan 11 kandidaten hadden zich gemeld om de zittende president, Marcelo Rebelo de Sousa (van de conservatieve PSD), op te volgen. Die sluit zijn tweede en dus grondwettelijk laatste ambtstermijn op 9 maart af. En voor het eerst in 40 jaar was er een tweede ronde nodig op zondag 8 februari. Dat had alles te maken met de doorbraak van extreemrechts.
